Hollanda’dan Suriye’ye Gönüllü Dönüş: Umut, Zorluk ve Pişmanlık

Hollanda’dan Suriye’ye gönüllü geri dönüşler, son bir yılda yeniden gündeme geldi. Güvenlikteki göreli sakinlik ve “yeni bir başlangıç” beklentisi, bazı Suriyelileri ülkelerine dönmeye yöneltti. Buna karşın, sahadaki koşullar dönüşün herkes için aynı sonuçları doğurmadığını gösteriyor. Bölgeyi yerinde izleyen savaş muhabiri Hans Jaap Melissen, geri dönen iki Suriyelinin deneyimlerini aktardı.

Halid’in Hikâyesi: Pişmanlık ve Geçim Mücadelesi

53 yaşındaki Halid, Suriye’ye dönüşünden sonra kararını sorguladığını söylüyor. Hollanda’da geçici sığınma statüsündeyken ailesine duyduğu özlem ve aldığı geri dönüş tazminatı (ilk aşamada 900 avro, daha sonra 5 bin avroya çıkarılan destek) onu dönüşe ikna etmiş. Ancak ülkeye vardıktan sonra özellikle ekonomik koşulların ağırlaştığını fark ettiğini belirtiyor.

Halid, güvenliğin kısmen sağlanmış olmasına rağmen yabancı silahlı grupların varlığının tedirginlik yarattığını dile getiriyor. Küçük bir dükkânda yardımcı olarak çalışıyor ve aylık yaklaşık 200 avro kazanıyor. Buna karşılık temel ihtiyaç fiyatlarının Hollanda’ya yakın seviyelerde olması, geçim sıkıntısını artırıyor.

Hollanda’daki yaşamının da kolay olmadığını anlatan Halid, Heerlen ve Hoofddorp’taki sığınmacı merkezlerinde yalnızlıkla mücadele ettiğini, ailesinden ayrı kalmanın geri dönüş kararını hızlandırdığını söylüyor. Henüz Hollanda vatandaşlığı almadan döndüğü için, tekrar Hollanda’ya gitmenin çok zor olacağının farkında. Buna rağmen ailesiyle aynı çatı altında olmayı en büyük teselli olarak görüyor.

Musa Ramou: “Suriye Benim Evim”

Suriye’ye dönen bir diğer isim Musa Ramou ise Hollanda pasaportuna sahip. Eşini ve beş çocuğunu Hollanda’da bırakan Ramou, Şam yakınlarında henüz tamamlanmamış, kısmen eşyasız bir dairede yaşamaya başladı. Binadaki güvenlik eksiklikleri ve altyapı sorunları günlük hayatı zorlaştırıyor.

Musa, su kesintilerinin sık yaşandığını, elektriğin ise zaman zaman pillerle sağlandığını anlatıyor. Ülkede yüz binlerce ailenin hâlâ çadırlarda yaşadığını vurgulayan Ramou, aylık 300–400 dolar seviyesindeki kira bedellerinin birçok kişi için erişilemez olduğunu belirtiyor.

Tüm zorluklara rağmen Suriye’de olmaktan memnun olduğunu ifade eden Musa, Hollanda’ya duyduğu minnettarlığı dile getiriyor. Ancak çocuklarının ve eşinin Hollanda’da kalmasının daha doğru olduğunu düşünüyor; çünkü eğitim, iş ve gelecek planlarının orada şekillendiğini söylüyor.

Aile Bağları ve Gelecek Kaygısı

Sanatçı olan Musa, savaş nedeniyle yarım kalan eğitimini Suriye’de sürdürmeyi hedefliyor. Ailesinden uzak kalmanın zorlayıcı olduğunu kabul ediyor. Kızı Vinus ise Suriye’yi ziyaret edebileceğini ancak orada yaşamayı düşünmediğini, Hollanda’daki hayatına kök saldığını belirtiyor. Zayıf internet bağlantıları bile günlük yaşamın ne kadar sınırlı olduğunu gösteriyor.

Uyarılar ve Beklentiler

Musa, Esad sonrası dönemde ülkede hissedilen umut havasına temkinli yaklaşıyor. Değişimin zaman alacağını kabul ederken, Hollanda’daki Suriyelilere “henüz geri dönmeyin” uyarısında bulunuyor. Hayat pahalılığı, gıda fiyatları ve ticaretteki suistimallerin ciddi sorunlar olmaya devam ettiğini vurguluyor.

Halid de benzer şekilde, dönüş düşünenlerin barınma ve iş imkânlarını önceden güvence altına almaları gerektiğini söylüyor. Buna rağmen, ailesiyle birlikte olmanın kendisi için her şeye rağmen önemli bir huzur kaynağı olduğunu ekliyor.